Duru Kur’an’da Geçiyor Mu?
Bazen insanın hayatında bir kelime ya da isim vardır, ona takılır ve bütün her şeyin bu kelimenin etrafında döndüğünü düşünür. İşte ben de bir süredir “Duru” ismiyle uğraşıyorum. Bir arkadaşımın kızı, Duru. O kadar güzel, o kadar saf bir adı var ki… Ama bir yandan da bir soru var kafamda: “Duru” kelimesi, gerçekten de Kur’an’da geçiyor mu?
Duru’nun Adını Duyduğumda
Geçen hafta, Kayseri’nin o huzurlu, sakin akşamlarından birinde, bir kafede oturuyordum. Yan masada, bir baba kızıyla birlikte oturmuştu. Kızının adı “Duru”ydu. Duru, babasına sürekli bir şeyler soruyor, o da cevaplıyordu. Kızının soruları o kadar masum, o kadar saf ki… “Baba, neden gökyüzü mavi?” gibi basit ama bir o kadar anlamlı sorular. O an, “Duru” adının ne kadar anlamlı bir isim olduğunu düşündüm.
Ama bir yandan da aklıma şu soru takıldı: Bu isim gerçekten Kur’an’da geçiyor mu? İçimdeki merak, bir anda heyecana dönüştü. Hemen telefonumu çıkartıp, Kur’an’da geçen kelimeleri araştırmaya başladım. İnternette birkaç kaynağa göz attım ama ne yazık ki “Duru” isminin doğrudan bir anlamı ya da geçişi hakkında bir şey bulamadım.
Hüzünlü Bir Bekleyiş
Bir süre sonra araştırmama devam ettim ama bir türlü sonuç alamadım. Duru’nun adı sanki bana, “Hadi, biraz daha derine git, biraz daha araştır” diyordu. O kadar çok yerden “Duru” isminin anlamını ve geçmişini aradım ki… Ama her şey belirsizdi. Kur’an’da bu kelimenin geçtiğini belirten bir şey bulamamak beni hayal kırıklığına uğrattı. O anda, belki de “Duru” adı bir kavram, bir hissiyat olmalıydı diye düşündüm. Bazen bir isim, bir anlam taşır ama bazen de bir insanın içindeki o saf, temiz duygularla özdeşleşir.
Belirsizlik İçindeki Umut
Bir süre sonra bir arkadaşım aradı ve onunla bu konu üzerine konuştum. “Duru Kur’an’da geçiyor mu?” diye sordum. O da bana biraz sessizce cevap verdi, “Bilmiyorum ama bence bir isim olmanın ötesinde, her insan içinde ‘duru’ olmalı. Temiz, saf, hiçbir kötülük taşımayan bir yürek.” O an, içimde bir umut doğdu. Belki de “Duru” kelimesi, bir isimden çok, bir ruh haliydi. Kendini içindeki iyilikle, saf duygularla ifade edebilmekti.
Günler geçtikçe, aslında “Duru” isminin sadece Kur’an’da yer alması gerekmiyordu. Bazen bazı kelimeler, bir insanın hayatına dokunduğunda daha anlamlı hale gelir. Duru ismini duyduğum her an, aklımda saf, temiz bir anlam canlanıyor. Bir insanın, hayatındaki her şeyden, her duygudan arınmış hali.
Sonunda Yıldızlar Gibi
Bir gece, gökyüzüne bakarken, yıldızlar ışıldıyordu. Her birinin öyküsü vardı belki de, ama biz onları hep uzak, ulaşılmaz kabul ettik. Oysa içimizdeki “duru” hisleri, belki de o yıldızlar kadar parlak ve anlamlıydı. “Duru” ismiyle büyüyen bir çocuk, belki de içindeki o saflığı, samimiyeti hep taşır. Bazen de kelimeler, aradığımızdan çok daha derin bir anlam taşır, ve biz onları anlamak için sabırla bekleriz.
Hikâyenin sonunda, belki de gerçekten Duru’nun Kur’an’da geçip geçmediği önemli değildi. Onun ismiyle eşdeğer bir şey, o an bana şunu gösterdi: Bazen isimler değil, isimlerin arkasındaki duygular daha kıymetli olur.
Sonuç Olarak…
“Duru Kur’an’da geçiyor mu?” sorusunun cevabını belki de hiçbir zaman tam anlamıyla öğrenemeyeceğim. Ama şunu fark ettim: Bazen bir ismin arkasında bir anlam aramak, o ismin anlamını kaçırmak demek olabilir. O yüzden belki de aradığımızdan daha fazlasını bulmalıyız. Çünkü bazı şeyler, sadece bir kelimenin ötesindedir.